|
|
 |
|
|
دوستان عزیز حد اکثر تا تاریخ 88/1/1 به این وبلاگ حدیث
جدیدی اضافه نمی شود.
با سپاس
|
|
موضوع:
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب (6)
1721: ابوهریره گوید: پیغمبر (ص) فرمود: خداوند می فرماید: من مطابقه عقیده ای که عبدم نسبت به من دارد
عمل می کنم. هر وقت مرا یاد کند و ذکر نماید. با او هستم . اگر مرا در دل خود ذکر کند. من هم او را در پیشگاه
خود ذکر خواهم کرد. اگر در میان جماعتی مرا ذکر کند من هم در میان جماعتی بهتر او را ذکر می کنم. اگر وجبی به من نزدیک شود متری به او نزدیک خواهم شد. و اگر متری به من نزدیک شود دو متر به سویش نزدیک می شوم
اگر به حالت آهسته و عادی به سوی من بیاید. با سرعت به سوی خواهم رفت
ص301
|
|
موضوع: تشویق مردم بر ذکر خدا
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب (5)
1719: عباده بن صامت گوید: پیغمبر (ص) فرمود: کسی که دوست داشته با شد به حضور خدا مشرف شود خداوند نیز از لقاء او خشنود می گردد. کسی که از مشرف شدن به حضور خدا ناخشنود باشد خداوند هم از لقاء او ناخشنود است.
ص 300
1720: ابو موسی گوید: پیغمبر (ص) فرمود: کسی که لقاء خدا را دوست داشته باشد خدا وند هم لقاء او را دوست دارد. و کسی که از لقاء خدا بیزار باشد خدا هم از لقاء او بیزار است.
( امام نووی می گوید: منظور از این حدیث این است. به هنگام نزع روح همه انسانها برایشان معلوم می گردد که از اهل بهشت هستند یا از اهل دوزخ در این حالت که دیگر پشیمانی سودی ندارد توبه قبول نمی شود. انسانهای بد کار دوست ندارند بمیرند. و با گناهانی که دارند به حضور خداوند برسند. ولی انسانهای مومن و نیکو کار لقاء الله را بر باقی ماندن در دنیا ترجیح می دهند خدا وند متعال از ملاقات با بدکاران نا خشنود و از ملاقات با نیکوکاران را ضی می باشد.
ص300
|
|
موضوع: تشویق مردم بر ذکر خدا
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب (4)
1717: انس گوید پیغمبر (ص) فرمود : نباید هیچیک از شما به هنگام نزول گرفتاری و بلا تمنای مرگ کند . اگر هم ناچار به تمنای مرگ شد بگوید: خداوندا مادام زندگی برای من صلاح است مرا زنده دار. هر وقت مرگ برای من از زندگی صلاح تر است مرا بکش.
ص299
1718: قیس گوید: به نزد خباب رفتم .هفت داغ را بر روی شکم وی دیدم. شنیدم که می گفت اگر پیغمبر
(ص) ما را از دعا و تمنای مرگ منع نمی نمود. مرگ را تمنا می کردم.
ص299
|
|
موضوع: تشویق مردم بر ذکر خدا
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب (2)
1714: ابوهریره گوید: پیغمبر (ص) فرمود: خداوند دارای نود و نه اسم می باشد کسی که این نود و نه اسم را بشمارد. و ذکر کند داخل بهشت می شود. ودر روایات دیگر آمده است که خداوند فرد است و فرد را دوست دارد.
ص298
باب(3)
1715: انس گوید: پیغمبر (ص) فرمود: هر وقت که دعا کردید با اصرار و قاطعانه نیاز خودتان را از خداوند بخواهید نگویید خداوندا اگر میل داری فلان چیز را به من ببخشای چون کسی نمی تواند خدا را به امری مجبور نماید.
ص298
1716: ابوهریره گوید: پیامبر (ص) فرمود: به هنگام دعا نگوید: خداوندا اگر می خواهی مرا ببخشای مرا رحم کن باید در دعای خود قاطع باشید. چون کسی نمی تواند خداوند را به امری مجبور سازد.
ص299
|
|
موضوع: تشویق مردم بر ذکر خدا
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب (8)
1761ُ: صفوان بن محرز گوید: یک وقت با ابن عمر راه می رفتم دستش را گرفته بودم در این اثنا مردی آمد گفت: تو در مورد نجوای عبد با پروردگارش در روز قیامت به چه کیفیتی از پیغمبر (ص) شنیده ای ؟ ابن عمر گفت: از پیغمبر ُ(ص) شنیدم می فرمود: خداوند در روز قیامت بنده مومن خود را به خود نزدیک می نماید. تا جای که او را تحت حفاظت و پوشش خود قرار می دهد. و به او می فرماید: آیا فلان گناهی را که انجام داده ای می شناسی ؟ و فلان گناه دیگر را می شناسی ؟ می گوید بلی پروردگارا آنها را می شناسم به این ترتیب به تمام گناهانش اعتراف می کند این عبد مسلمان در چنین حالتی تصور می کند که کارش تمام است به کلی بدبخت شده است.
خداوند می فرماید: من این گناهان تو را در دنیا پوشانده ام امروز هم آنها را می بخشم بعد از اینکه مورد عفو قرار می گیرد. نامه حسناتش به دستش داده می شود.
اما بر کافران و منافقان شاهدان شهادت می دهند که اینها کسانی هستند که بر پروردگارشان دروغ می بستند و برای او شریک قرار می دادند لعنت خدا بر ظالمان و مشرکان باد.
|
|
موضوع: توبه
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب (7)
1758: ابن مسعود گوید: یک مرد زن بیگانه ای را بوسیده بود. به نزد پیامبر (ص) آمد. و جریان را به او خبر داد.
خداوند آیه 114 سوره هود را نازل نمود. که می فرماید: ( نماز را در دو طرف روز (صبح و ظهر و عصر) و سا عتی از شب (مغرب و عشاء) به پا دارید همانا نیکی ها بدی ها را از بین می برد.) آن مرد گفت: ای رسول خدا آیا این تنها برای من است ؟ پیغمبر (ص) فرمود: خیر برای امت من می باشد. هریک از امت پیغمبر(ص) از این فظیلت و رحم برخوردار می باشند که گناهانشان به وسیله اعمال صالحشان از بین می رود.
ص325
1759: انس بن مالک گوید: نزد پیغمبر (ص) بودم یک نفر آمد. گفت : ای رسول خدا من دچار گناهی شده ام که دارای حد است حد آن را برمن اجرا نمایید. ولی پیغمبر (ص) از او نپرسید چه گناهی مرتکب شده است ؟ تا وقت نماز فرا رسید آن مرد با پیغمبر (ص) نماز خواند. وقتی پیغمبر (ص) نماز را تمام کرد. آن مرد به نزد پیغمبر(ص) رفت و گفت: ای رسول خدا من دچار گناهی شده ام که موست جب حد است برابر کتاب خدا مرا حد بزن پیغمبر (ص) فرمود مگر با ما نماز نخواندی ؟ آن مرد گفت بلی با شما نماز خواندم پیغمبر (ص) فرمود: خداوند از گناه شما گذشت نمود و حد شما را بخشید.
( امام نووی می فرماید: حد در این حدیث به معنی گناهی است که موجب تعریز می باشد و جزو گناهان صغیر بوده است. چون علماء اتفاق نظر دارند. که گناهان کبیره ای که موجب حد هستند حد آنها با نماز ساقط نخواهد شد)
328
|
|
موضوع: توبه
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب(6)
1755: عبد الله بن مسعود گوید: پیغمبر (ص) فرمود: هنگامی که عبدی مرتکب گناهی می شود. هیچ کس به اندازه خداوند خشمگین و نا راحت نمی شود. به همین خاطر است که فحشا را چه به صورت آشکار و پنهانی حرام نموده است . و هیچ عملی در پیشگاه خداوند. محبوبتر از تعریف و توصیف و حمد و ثنای او نیست. برای این است که خداوند خود را تعریف و توصیف نموده است.
ص324
1756: ابوهریره گوید: پیغمبر : (ص) فرمود: خدا وند به حالت غصب و خشم در می آید. و غصب و خشم او از این است. که انسان مومن مرتکب حرامی شود.
ص324
1757: اسماء گوید: شنیدم که رسول خدا (ص) فرمود: هیچ کسی برای حفظ آبرو و ناموس با غیرت تر از خدا وند نیست.
ص324
|
|
موضوع: توبه
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب(4)
1749: ابوهریره گوید پیغمبر (ص) فرمود: وقتی خداوند جهان را آفرید: در کتابش که بر عرش پیش خود می باشد. نوشت: رحمت من بر قهر و غصبم غلبه دارد و بیشتر از آن است.
ص320
1750: ابوهریره گوید: پیغمبر (ص) می فرمود: خداوند رحمت را به صد قسم تقسیم کرده است.نود و نه قسم آن را پیش خود نگاه داشته است. و یک قسم را به زمین فرستاده است. با این یک قسمت است که مردم به هم رحم و محبت می کنند. حتی اسب که سمش را به آرامی از روی کره اش بر می دارد. تا به آن آسیبی نرسد. مقداری از این قسمت به او هم رسیده که اینهمه نسبت به کره اش مهربان و علاقه مند است
ص320
1751: عمر بن خطاب گوید: عده ای از اسرا را پیش پیغمبر (ص) آوردند. در بین آنان زنی بود که بچه اش را گم کرده بود. از اینکه شیر در پستانهایش جمع شده بود ناراحت بود. و آنها را می دوشید. و هر بچه ای که می دید به او شیر می داد تا اینکه بچه خود را پیدا نمود. آن را به سینه اش چسپاند و به او شیر داد.پیغمبر (ص)
به ما فرمود:فکر می کنید که این زن با اینهمه رحم و محبتی که نسبت به فرزندش دارد بتواند او را در آتش بیندازد ؟گفتیم خیر. او نمی تواند بچه را در آتش بیندازد.پیغمبر(ص) فرمود: همانا خداوند نسبت به بندگانش مهربانتر از این زن نسبت به بچه اش می باشد.
ص320
1752: ابو هریره گوید: پیغمبر(ص) فرمود: یک نفر که هیچ کار نیکی را انجام نداده بود وصیت کرد که مرد جسد او را بسوزانند.نصف خاکسترش را در خشکی و نصف دیگر آن را در دریا پراکنده نمایند. گفت قسم به خدا اگر خداوند بر جسد من دسترسی پیدا کند آن را به نحوی عذاب می دهد که هیچ کس دیگری را عذاب نداده باشد.(وقتی آن مرد فوت کرد وصیتش را انجام دادند) خدا وند به در یا دستور داد. که آن قسمت که خاکستر در
آن ریخته شده است جمع نماید.و همچینین به خشکی دستور داد تا اجزاء پراکنده آن جسد را جمع آوری نماید
(وقتی که خداوند جسد را جمع و زنده نمود) از او پرسید: چرا این کار را کرده ای ؟ گفت: خداوندا خودت می دانی از ترس و خوف تو این کار را کردم خدا وند گناهان او را مورد عفو قرار داد
ص321
|
|
موضوع: توبه
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
باب(1)
1746: ابوهریره گوید: پیغمبر(ص) فرمود: خداوند می فرماید: من مطابق عقیده
عبدم نسبت به من با او عمل می کنم. هر وقت مرا یاد کند.با او هستم. اگر او
مرا در دل خود یاد نماید من هم او را پیش خود یاد می نمایم. اگر مرا در
میان جماعتی ذکر کند.منهم در بین جماعت بهتر او را ذکر می کنم. اگر وجبی
به من نزدیک شود. من متری به او نزدیک خواهم شد. اگر متری به من نزدیک شود
من دو متر به او نزدیک می شوم. اگر به حالت عادی و آهسته به سوی من بیاید
من با عجله به سوی او میایم.
ص318
1747: عبدالله بن مسعود گوید: پیغمبر (ص) فرمود: خداوند از توبه کردن
عبدش خوشحال تر از کسی است که وارد جای خطر ناکی می شود. تمام آذوقه و آب
و غذایش بر پشت شترش قرار داده است سر ش را بر زمین می گذارد تا کمی
بخوابد اما همینکه بیدار می شود.میبیند شترش رفته است.به دنبالش می گردد.
تا اینکه شدت گرما و تشنگی و سایر ناراحتی ها بر او غلبه می کند.(می گوید
بی فایده است بهتر است به همان مکان اولی برگردم آنگاه بر می گردد می
خوابد. سپس سرش را بلند می کند. می بیند شترش نزد او ایستاده است.
ص319
|
|
موضوع: توبه
نويسنده: ابوبکر
|
|
|
|
|
|
|
|
در وبلاگ یک نفر به اسم حامد و یک نفر به اسم محمد صادق نظرات عجیبی داده اند و گفته اند که احادیث وبلاگ که در آن از دست خدا یا پای خدا یاد شده را خنده دار توصیف کردند حال ما به آنها جوابی قانع کننده می دهیم به این علت می گویم قانع کننده که اگر کسی حتی یک بار قران را برای فهم آن خوانده باشد باید در قران با آیاتی که از ساق الله دست الله و حتی دوست الله سخن می گوید . آخر مشکل کجاست در قران ؟ نه مشکل قران نیست
بلکه در فهم اینهاست چون قران در سوره
یوم یکشف عن ساق... (قلم /42)
ان الذین یبایعونک انمایبایعون الله یدالله فوق ایدیهم... (فتح/ 48)
یداه مبسوطتان (مائده/ 64)
این قرآ ن است که از ساق الله، از دست الله، حتی از دو دست الله ، سخن می گوید.
الله مگر قهار نیست ؟ مگر خشم نمی گیرد؟ خب این یعنی اینکه تو تهمت می زنی که سنی می گوید الله سیستم عصبی دارد که در اثر کار بد آدمها. تحریک و غضبناک می شود الله از کار بنده ای که یک تنه به سپاه کفار زد.راضی می شود . و رسول خد(ص) اوج رضایت خدا را از به خنده تعبیر می کند. آخر مشکل در کجاست در قران؟ در ضمن ما هیچ گاه الله را تجسم نمی کنیم. و معتقدیم((لیس کمثله شیء )).ومعتقدیم((ولکم یکن له کفون احد)) یعنی هیچ چیز مثل او نیست و الله شبیه به هیچ چیز نیست
امام احمد حنبل کسی را که در مورد ذات الله و کیفیت دست و پا و چگونگی نشستن او بر عرش سوال کرد از مجلس بیرون کرد و گفت: نشستن معلوم است چون در قران آمده است. ولی چ
ونگی آن مجهول است. و سوال و صحبت از آن بدعت است و گمان می کنیم سوال کننده منافق است ماکه نمی توانیم بگوییم آیه قران را که در آن صراحتن از دست الله و پای الله سخن گفته بگییم قبول نداریم فقط می گوییم معنی آیه را درک نمی کنیم. ما امر شده ایم که فقط از صفات الله سخن بگوییم که خالق است و بصیر است و سمیع. در کتب ما احادیثی هست که در آنها رسول الله ، پا و دست الله را ذکر کرده است، اما این دلیل نمی شود که ما الله را تجسم کنیم |
|
|
